![Պատկեր՝ Թոքախտավոր սուտը թեմայով։ Տեղադրված Դօրիանի «Թոքախտավոր սուտը» 2009 ստեղծագործության էջում։ Պատկեր՝ Թոքախտավոր սուտը թեմայով։ Տեղադրված հայ գրող Դօրիանի «Թոքախտավոր սուտը» 2009 ստեղծագործության էջում։](https://dorian.am/wp-content/uploads/2020/03/sut.png)
Ծանր հիվանդ հարևանին օգնություն մատուցող երիտասարը անսպասելի փոխհատուցում է ստանում իր հոգատարության դիմաց։ Պատմվածքը գրված է 2009թ․, խմբագրված՝ 2018թ․։
Ծանր հիվանդ հարևանին օգնություն մատուցող երիտասարը անսպասելի փոխհատուցում է ստանում իր հոգատարության դիմաց։ Պատմվածքը գրված է 2009թ․, խմբագրված՝ 2018թ․։
Կյանք, չկրակես, ախր անզեն եմ, Կյանք, գուցե խաղա՞ս խղճիդ դեբյուտը, Հարբում ես, ախր, երբ շատ ես խմում Երակներիս մեջ հոսող էս հյութը: Համառ ես հաստատ, ինձնից էլ համառ՝ Չես ուզում փոխել քո հին դրվածքը, Ու ցուցադրաբար՝ մոմած պարանիդ, Կախում ես հոգուս խոնավ լվացքը: Ինչու՞ ես կապտած տեղերիս խփում, Ինչու՞ ես բացում նոր փակված վերքը, Կյանք, ընկածներին չեն խփում, ախր, Կյանք, ընկածներին մեկնում են ձեռքը:
Երնեկ թե մտնես թևս՝ Թևիս մեջ թև ըլնի, Ասես մածունը սև ա՝ Մածունը սև ըլնի, Իմ ներսի մարդը դև ա, Դրա դեմ դև ըլնի, Ու էս բռնածս ձևը Բաց թողած ձև ըլնի: Կարթ չգցած՝ կպնեն ձկներս, Դեռ չկպած՝ ծալես ծնկներս: Քո բալնիքով բացես աշխարհս, Դեռ չբացած՝ լուծես խաչբառս: Երնեկ թե նստես կողս, Կողիս մոտ կող ըլնի, Դադարի էս անտեր դողը, Մի ուրիշ դող ըլնի:
Լալե՜յ, Ճարել ես ինձանից սիրուն, ջահել, Պահել մտքումդ նրա սին խոսքերը, Շարե՜լ Իմ նվիրած փայլուն թելին Ալյ սերերիդ սև ուլունքները։ Լալե՜յ, Ես միևնույն է դեռ սիրում եմ խենթ պարել, Թեկուզ ինձ հետ հիմա պարում է սոսկ քո ստվերը, Պարե՜լ, Ու անիմաստ կրկնել լալե՜յ, լալե՜յ, Որ միայն ինքս հասկանամ երգիս խոսքերը։ Լալե՜յ, Միայնությունը ինձ մանկուց դեռ վախեցրել է, Իսկ դու ճարել ես ինձանից սիրուն, ջահել, Լալե՜յ, Ես այս գիշեր կմոռանամ կողպել դռներս, Ներս կթողնեմ անցորդներին բոլոր, լալե՜յ, լալե՜յ։
Մերժիր, ներս մի թող ինձ մեղքիս մեջլիս՝ Հույսին միշտ հաջորդում է տառապելը, Հուշիր, փորձիր հուշել, թե որն է ճիշտ՝ Իմ ցավը վախ չափե՞լ, թե՞ խաչ կապելը։ Մերժիր, ու չդառնաս դու՛ էլ կավատ, Ու չդառնաս վշտի ու իմ քավորը, Ասա ինձ, ավելի սնահավատ Արճիճ թափո՞ղն է, թե՞ սքեմավորը։ Մերժիր ու հեռացրու քեզնից, քանի Հիմարի պես դեռ չեմ կապվել ես հետդ, Ես վախենում եմ, գիժ Մումթազ Մահալ, Գերեզմանիդ սարքել իմ մինարեթը։ Մերժիր, որ ես երբեք էլ չաղոթեմ, Որ չխնդրեմ Աստծուց իմ փայ ղսմաթը, Օգնի՜ր, դու հին տականք ես, դու գիտես, Որ կորցնելուց ցավոտ է զուր հավատը։
Սեր ա ճռռում, Մրմռում ա ամբողջ ջանս, Կուզե, որ գա սիրեկանը, Հանի իր մե՜ծ սիրօրգանը՝ Սի՜րտը հանի, Ու բաժանի երկուսիս մեջ, Կեսը իր մեջ, Կեսն էլ իմ մեջ Սիրախոթի, Սիրակոխի, Սիրաբրդի, Սիրաճխտի, Սիրապակաս, ունայն ջանս Սիրալցնի ու արբեցնի Իրա հոտով: Սիրայփեդով Մտնի էջս, Լցնի մեջս Ներկայությամբ իրա մատաղ, Իմ սիրաթաղ Գա իր սիրամերսեդեսով, Սիրասայրով պատռի իմ ճոխ սիրազգեստը, Անցնի խրթին սիրաթեստս, Դառնա տարվաս սիրաբեսթը, Սիրաչարթիս միակ ղայդին սիրապարտը, Իմ կալոդում լինի միակ սիրաքարտը, Միշտ իմ լճում կապի երկա՜ր սիրակարթը, Սիրակոկոմ դարձնի նորից սիրավարդը, Սաղ կապերս սիրախզի, Սաղ տեղերս սիրագզի, Սիրանճարիս սիրաճարի, Սիրախեղդի, սիրաբարի, Դուդուկիս տակ սիրապարի, Սիրջութակով իր նվագի, Սիրքոթակով ինձ քոթակի, Ինձ հագցնի սիրաշշին, Ոտքերի տակ սիրատշի, Սիրափրչի գնդի նման Կանգնի սիրասով կոկորդիս, Պատգամ որպես լսի որդիս, Սիրաճիճվիս, սիրաորդիս, Գա ու ինձ սիրաթըփցնի, Սիրով ճակատիս ճպըցնի, Սիրաշյուղով հյուսի նորից սիրաբույնս, Սիրալիքով լցնի նորից սիրահունս, Սիրաներկով վերադարձնի սիրագույնս, Սիրափոխի իմ մշտապես սիրանույնը, Սրտիս վրա դնի դժվար սիրակոդեր, Փայտիկն առնի ու իրեն զգա սիրաՓոթթեր, Սիրատոթին ինձ զովացնի, Սիրասավսալիս ծխացնի Սիրախոտո՜վ, Ու սիրաքաքի մեջ ընկնի Իր սեփական սիրաոտով։
Տունը իմ դատարկ է արդեն, Քունը իմ ոչ մեկինն է, հոգիս, Երանի թե ռեալ լիներ Քեզ քանդել, կառուցել իմ կողքին: Տանը իմ լռություն է միշտ, Կարոտում եմ քո աղմուկները, Երանի թե ուժեղ լինեի՝ Կտրեի քեզ պահող արմունկները: Քեզ քանդեի, կառուցեի կողքիս, Քեզ թողնեի կոտրել իմ պատյանը, Քեզ պոկեի երկաթե թոկից Ու բերեի, սոսնձեի մենությանս:
երկօրյա տագնապ ու չկամ մտքերում եմ աննորմալ հուղարկավորած անսեր ու անկիրք ուղեծիրս բարձիդ տակ կորցրած՝ գլորվում եմ երկինք ու լրացնում եմ դատարկն անկողնուս խաչբառի պես՝ պատասխաններով հարցերի, որոնք ծագում են, բայց մայր չեն մտնում ու հոլ եմ կապկում իմ վերմակի հետ, անորոշության տրոտիլաթույնից թունավորվելով՝ կուլ տալով հազար խորանարդ վայրկյան դեռ ոչ մի անգամ չգերազանցված ու ռեկորդային չափաբաժինով S.O.S. նրան կովկասյան արևները ցնդեցրին, նրան վերացրեցին օրենքով գողերը, նրան արտահանեցին արևմուտք, նրան փախցրեցին այլմոլորակայինները, նրան գերի հանձնեցին Ադրբեջան, նրան գործուղեցին, որպես բարի կամքի դեսպան, նրան որդեգրեցին Փիթն ու Ջոլին, նրան կերան ինչ-որ վայրենիներ, նրան իր աղջկա հարսանիքին ոմն օլիգարխ է տարել նվեր, նրան դոկտորները քայքայեցին սոցիումի լուծույթում S.O.S. նա չկա ես նրան եմ փնտրում եթե ինչ-որ տեղ տեսել եք նրան, խնդրում եմ, արձագանքեք իմ էլփոստի հասցեն է [email protected]
Դերձա՜կ, միտքս ուլունք-ուլունք
Թելիդ շարի,
Մաստս ճարի,
Քեզնից կտրած կարկատանով
Հոգուս պատռվածքը կարի:
Հասի՜, դերձակ,
Դեռ մի ծակը չշուլալած,
Ես բացում եմ մի ուրիշ ծակ,
Թելդ թելի՜…
Երգդ երգի՜,
Կեսդ կիսի՜,
Ինձ նվիրի մեկ քառորդդ,
Խերո՜վ, դերձակ,
Թող իմ ներսում լինի ոտդ՝
Յուղով լվամ
Ու մազերովս այն սրբեմ:
Էլ ո՞վ դերձակ,
Էլ ով պիտի ճարս ճարի,
Կոշկակա՞րը։
Դե լա՜վ դերձակ,
Ես ապրել եմ արդեն քանի
Կյանքից հոգնած բութ կոշկակար,
Մեկը չկար, որ ինձ ապրեր,
Խաբնվել եմ արդեն քանի կոշկակարի,
Մեկը չկար, որ ինձ խաբեր:
Արի՜, դերձակ,
Պարի՜, դերձակ
Դու անցյալիս այրող մոխրին,
Ու գլուխը իմ մկրտչի
Պարիդ դիմաց
Ստացիր սկուտեղի մեջ դրած:
Թքա՜ծ դերձակ,
Միտքս հիմա ուլունք-ուլունք թելիդ շարի,
Արի միայն,
Միայն արի։
Ունայնության թեորեմը
Ես չեմ ուզում ապացուցել,
Մոռացության բանաձևը
Ասե՞ս գուցե։
Երեկ տեսա ես մի ցուցակ ու պարզեցի, որ գրող չեմ, Այդպես կարծում են դիպլոմով մեր գրողները, Ես երազում եմ սովուքաղց, որ «հանճարները» այդ գաղթեն, Փրկիր, օգնիր ինձ, U.S.A., ես դրանց մերը: Նրանք թղթեր են խզմզել, նրանք գրքեր են բզբզել, Դու կորցնում ես, Քեմերոն, նման կադրերը, Նրանք միշտ փառք են երազել, արի տար հետդ U.S.A., Հաջորդ ֆիլմում թող քո լինեն հայ մուտանտները: Նրանք ունեն մեծ ճանաչում` իրար շատ լավ են ճանաչում, Իրար գովել են, գովազդել են ու ցիտել են, Ո՞ւմ ես սպասում էլ, Բրիթնի Սփիրս, կանչիր նրանց Բեվերլի Հիլզ, Թող որ հանգիստ նստեն գրեն քո նոր հիթերը: Նրանք արդեն շատից-քչից տիրապետում են hi-tech-ին, Նրանք ամեն մեկը ունեն իրենց բլոգները, Իսկ դու զբաղվում ես, Microsoft, հազար տարի է Windows-ով, Կանչիր նրանց, թող մշակեն գերնոր prog-ներդ: Նրանք ծախվում են, անկասկած` նրանց գրքերը չեն ծախվում, Նրանք ապրում են՝ ուտելով ցամաք գրանտները, Դե ձեռք մեկնիր նրանց, Բարաք, ընդունիր նոր օրինաքաք, Որ ամսեգրանտ են ստանալու իմիգրանտները: Եվ տար` տալով նրանց մի կուտ, Հայաստանիցս Hollywood, Գտիր, խնդրում եմ, U.S.A., նրանց դերերը, Թե չէ փորձում են հաստատվել` կազմելով օրը մի ցուցակ, Որտեղ չկամ ես, փառք Աստծո` ցուցակի մերը: